رنگ آتشی که داشت درین غنچه دود کرد

شد آبیار مزرع امکان گداز من

زین انجمن زیان زده ای شمع سودکرد

خونم به دل ز بوی گلش می درد نقاب

تا انتظار صبح قیامت امان کراست

کار درنگ ما نفس سرد زود کرد

هرکس به هرچه ساخت غنیمت شمرد وبس