چین دامان هوس را کوتهی هموار کرد

عالم بی دستگاهی ناله سامان بوده است

هر که از پرواز ماند آرایش منقار کرد

یکجهان پست و بلند آفت کمین جهد بود

دعوی هستی عدم را انفعال ست

اینکه من یاد توکردم فطرت استغفارکرد

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان ، درد دل