زین جور آنچه کرد به ما امتیازکرد

چون آه کرد رهگذر ناامیدی ام

هرکس زپا نشست مرا سرفرازکرد

کو زحمت فراق و کدام انبساط وصل

کلفت زدای کینه دلها تواضع است

زین تیشه می توان گره سنگ باز کرد

حیرت مقیم خانه آیینه است و بس