زبن گلستان به حیرت شبنم رسیدهم

پای طلب ز نقش جبین نیازکرد

شابت قیام و شیب رکوع و فنا سجو د

در هستی و عدم نتوان جز نماز کرد

باید دری به خانه خورشید بازکرد

در پرده بود صورت موهوم هستی ام

آیینه خیال تو افشای رازکرد