باید دری به خانه خورشید بازکرد

شابت قیام و شیب رکوع و فنا سجو د

در هستی و عدم نتوان جز نماز کرد

زبن گلستان به حیرت شبنم رسیدهم

در پرده بود صورت موهوم هستی ام

آیینه خیال تو افشای رازکرد

بر زندگی ست بار گرانجانی ام هنوز