زبن باغ تا دمیدم جز خون دل نچیدم

سرها به یکدگرکوفت هرگه که یاد حق کرد

دل با کمال تحقیق از شبهه ام نپرداخت

آیینه ساخت اما پرداز بی نسق کرد

گلگون قبای نازی صبح مرا شفق کرد

از انفعالم آخر شستند دست قاتل

خونم روان نگردید رنگ حنا عرق کرد