غیر وحشت گلی از وضع سحر نتوان چید

خاک بودم نفس از من به چه عنوان گل کرد

سعی اشکیم ، دویدن چه خیال است اینجا

لغزشی بود ز ما آبله پایان گل کرد

هر که بویی ز نفس یافت پرافشان گل کرد

اول و آخر هر جلوه تماشا دارد

نقش پا گل کن اگر آینه نتوان گل کرد