آرمیدن کوشش و بیمطلبی ابرام کرد

چشم من شد پرده ی زنبور و بیداری ندید

غفلت آخر حشر من درکسوت با دام کرد

آبم از شرم عدم کز هستی بیحاصلم

شعله ای بودم کنون خاکسترم مفت طلب

سوختن عریانی ام راجامه احرام کرد

در پریشانی کشیدیم انتقام از روزگار