اینقدرها به قفس خاطر صیادم کرد

عجز طاقت به گرفتاری غم شادم کرد

یاس بی بال و پری از قفس آزادم کرد

کو خم دام تعلق چه کمند اسباب

عافیت مزد فراموشی حالم شمرید

درد عشقم به تکلف نتوان یادم کرد

نوحه ای دارم و جان می کنم از قامت خم