نوحه ای دارم و جان می کنم از قامت خم

اینقدرها به قفس خاطر صیادم کرد

عافیت مزد فراموشی حالم شمرید

درد عشقم به تکلف نتوان یادم کرد

آه ازین تیشه که هم پیشه فرهادم کرد

غافل از زشتی اعمال دمیدم هیهات

عشق پیش از نگه منفعل ایجادم کرد