چون خط جاده ز بس منتخب تسلیمم

نفس سوخته شد سرمه که فریادم کرد

گفتم انشا کنم از عالم مطلب سبقی

شرم اظهار زبان عرق ارشادم کرد

هرکه آمد به سر از نقش قدم صادم کرد

گره ضبط نفس نسخه گوهر دارد

وضع خاموش به علم ادب استادم کرد