گره ضبط نفس نسخه گوهر دارد

شرم اظهار زبان عرق ارشادم کرد

چون خط جاده ز بس منتخب تسلیمم

هرکه آمد به سر از نقش قدم صادم کرد

وضع خاموش به علم ادب استادم کرد

نفی هنگامه هستی چه تنزه که نداشت

شیشه بر سنگ زدن رشک پریزادم کرد