نفی هنگامه هستی چه تنزه که نداشت

هرکه آمد به سر از نقش قدم صادم کرد

گره ضبط نفس نسخه گوهر دارد

وضع خاموش به علم ادب استادم کرد

شیشه بر سنگ زدن رشک پریزادم کرد

نقص هم بی اثری نیست ز تقلید کمال

فقر ما را اگر الله نکرد آدم کرد