بی زبان بودن چه مشکلهاکه آسانم نکرد

ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

قدردانیهای طاقت آنچه نتوانم نکرد

شمع خامش وارهید از اشک و آه و سوختن

تا مبادا خون خورد تمثالی از پیدایی ام

نیستی در خانه آیینه مهمانم نکرد

زین چمن عمری ست پنهان می روم چون بوی گل