اعتماد مهر نتوان بر چراغ خانه کرد

پیش از ایجاد امتحان سخت جانیهای عشق

تیغ ابروی بتان را سر بسر دندانه کرد

خانمانسوز است فرزندی که بیباک اوفتد

حسن در هر عضوش آغوش صلای عاشق است

شمع سر تا ناخن پا دعوت پروانه کرد

عالمی ز لاف دانش ربط جمعیت گسیخت