بسکه در راهت کمین انتظارم پیرکرد

بشکنم رنگی که خونم را به فریاد آورد

هوش تا گیرد عیار رنگی از صهبای من

شیشه ها می باید از ملک پریزاد آورد

مو سپیدی نقش من بر کلک بهزاد آورد

چون پر طاووس می باید اسیر عشق را

کز عدم گلدسته واری نذر صیاد آورد