مو سپیدی نقش من بر کلک بهزاد آورد

هوش تا گیرد عیار رنگی از صهبای من

شیشه ها می باید از ملک پریزاد آورد

بسکه در راهت کمین انتظارم پیرکرد

چون پر طاووس می باید اسیر عشق را

کز عدم گلدسته واری نذر صیاد آورد

تحفه ما بی بران غیر از دل صد چاک نیست