که مباد خفت لاغری رگ جوهرت به در آورد

ز خیال الفت خانمان به در آ که شحنه امتحان

نفسی اگر دهدت امان دم دیگرت به در آورد

به وقار اگر نه سبکسری حذر از غرور هنروری

اثر وفا ندهد رضا به خمار نشئه مدعا

نگهی که گردش رنگ ما خط ساغرت به در آورد

ز طواف کعبه که می رسد به حضور مقصد آرزو