با تشنه لبی ساز و مخور آبی از این بحر

گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

سرمشق رم از عالم اسباب نگیرد

تا حلق تو را تنگ چو گرداب نگیرد

آن دل که تپیدن فکند قرعه وصلش

حیف است که آیینه به سیماب نگیرد