تا حلق تو را تنگ چو گرداب نگیرد

گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

سرمشق رم از عالم اسباب نگیرد

با تشنه لبی ساز و مخور آبی از این بحر

آن دل که تپیدن فکند قرعه وصلش

حیف است که آیینه به سیماب نگیرد

محتاج کریمان نشود مفلس قانع