در ماهش اگر غوطه دهم نور نگیرد

در خلق خجالت کش تحصیل کمالم

برخرمن من خرده مگر مور نگیرد

با من چو کلف بخت سیاهی ست که صدسال

نزدیکتر آیید سرابم نه محیطم

معیار کمالم کسی از دور نگیرد

محرومی شوق ارنی سخت عذابی ست