نزدیکتر آیید سرابم نه محیطم

برخرمن من خرده مگر مور نگیرد

با من چو کلف بخت سیاهی ست که صدسال

در ماهش اگر غوطه دهم نور نگیرد

معیار کمالم کسی از دور نگیرد

محرومی شوق ارنی سخت عذابی ست

جهدی که خروش تو ره طور نگیرد