عریانی از اسباب جهان مغتنم انگبار

معیار کمالم کسی از دور نگیرد

محرومی شوق ارنی سخت عذابی ست

جهدی که خروش تو ره طور نگیرد

تا بند گریبان تو هر گور نگیرد

قطع امل الفت دل عقد محال است

چندان ببر این تاک که انگور نگیرد