چندان ببر این تاک که انگور نگیرد

عریانی از اسباب جهان مغتنم انگبار

تا بند گریبان تو هر گور نگیرد

قطع امل الفت دل عقد محال است

ای مرده دل آرایش مرقد چه تمناست

نام تو همان به که لب گور نگیرد

بر منتظر وصل مفرما مژه بستن