مناز بر مایه تعین که کاروان متاع همت

به ساز وحشت پری ندارم که دامنم آشیان نگیرد

به غیر وحشت به هیچ عنوان حضور راحت ندارد امکان

ز صید مطلب سراغ کم گیر اگر دلت زین جهان نگیرد

به چارسویی که خود فروشی رواج دارد دکان نگیرد

ز خود برآ تا رسد کمندت به کنگر قصر بی نیازی

به نردبانهای چین دامن کسی ره آسمان نگیرد