سودها مفت رفیقی که جرس می گیرد

قطع امیدکن از عمر که موی پیری

شاهبازی ست که چون صبح نفس می گیرد

ناله باب است در آن شهر که ما قافله ایم

طالب بیخبری باش که در دشت طلب

رفتن ازخویش سراغ همه کس می گیرد

بیدل این دامگه از صید تماشا خالی ست