در نیم گردش رنگ دور نفس تمام است

دست که دامن ناز بر آتش حنا زد

سررشته نفس نیست چندان کفیل طاقت

گر دل گره ندارد بر طبع ما چرا زد

جام هوس نباید بر طاق کبریا زد

تا دل ازین نیستان یک ناله وار برخاست

چون بند نی ضعیفی صد تکیه بر عصا زد