راه هزار جولان دامان نارسا زد

تا دل ازین نیستان یک ناله وار برخاست

چون بند نی ضعیفی صد تکیه بر عصا زد

آرایش تحیر موقوف دستگاهیست

افلاس در طبایع بی شکوه فلک نیست

ساغر دمی که بی می گردید بر صدا زد

درکارگاه تقدیر دامان خامشی گیر