درکارگاه تقدیر دامان خامشی گیر

راه هزار جولان دامان نارسا زد

افلاس در طبایع بی شکوه فلک نیست

ساغر دمی که بی می گردید بر صدا زد

از آه و ناله نتوان آتش درین بنا زد

با گرد این بیابان عمریست هرزه تازیم

در خواب ناز بودیم بر خاک ما که پا زد