پرواز نگاهی بتماشا نرساندم

آبی که به رو می زدم آتش به جگر زد

بی یاس، دل از فکر وطن بر نگرفتم

تا آبله پا گشت گهر فال سفر زد

چون شمع زسرتا قدمم یک مژه پرزد

مژگان بهم بسته سراپرده دل بود

حیرت زده ام دامن این خیمه که بر زد