جامی که شنیدی تو قلک بر سر جم زد

چون مو به نظر سخت نگون سار دمیدیم

فواره این باغ به غربال علم زد

ساز طرب محفل اقبال شکست است

زین خیره نگاهی که شهان راست به درویش

پیداست که بر چشم یقین گرد حشم زد

واعظ به تکلف ندهی زحمت مستان