نهان در آستین یاس دارم چون سحر دستی

چوگل هرچند این آتش در آب افتدکه برخیزد

ز لنگرداری رسم توقع آب می گردم

خدایا بخت من چندان به خواب افتدکه برخیزد

غبار من دعای مستجاب افتدکه برخیزد

نمو ربطی ندارد با نهال مدعا بیدل

مگر آتش درین دیر خراب افتدکه برخیزد