ز جوش خون دل بر حلقه آن زلف می لرزم

که اینجا صد جنون از روغن بادام می خیزد

چسان بیتابی عاشق نگیرد دامن حیرت

که از طرز خرامش گردش ایام می خیزد

که توفان شفق آخر ز قعر شام می خیزد

ز بزم می پرستان بی توقف بگذر ای زاهد

که آنجا هرکه بنشبند ز ننگ و نام می خیزد