که توفان شفق آخر ز قعر شام می خیزد

چسان بیتابی عاشق نگیرد دامن حیرت

که از طرز خرامش گردش ایام می خیزد

ز جوش خون دل بر حلقه آن زلف می لرزم

ز بزم می پرستان بی توقف بگذر ای زاهد

که آنجا هرکه بنشبند ز ننگ و نام می خیزد

کرم درکار تست ای بی خبر ترک فضولی کن