خروش فتنه زان چشم جنون آشام می خیزد

بهار حیرت ست اینجا نه گل نی جام می خیزد

ز هستی تا عدم یک دیده بادام می خیزد

که جوش الامان از جان خاص و عام می خیزد

دلیل شوق نیرنگ تماشای که شد یارب

که آب از آینه چون اشک بی آرام می خیزد