به طوف مدعا چون ناله عریان شو که عاشق را

که آب از آینه چون اشک بی آرام می خیزد

چه امکان ست صید خاکساران فنا کردن

به راه انتظار ما غبار از دام می خیزد

فسردنها ز طوف جامه احرام می خیزد

هوای پختگی داری کلاه فقر سامان کن

که از تاج سرافرازان خیال خام می خیزد