که از تاج سرافرازان خیال خام می خیزد

به طوف مدعا چون ناله عریان شو که عاشق را

فسردنها ز طوف جامه احرام می خیزد

هوای پختگی داری کلاه فقر سامان کن

ز نادانی حباب باده می نامند بیدردان

به دیدار تو چشم حیرتی کز جام می خیزد

نفس در دل شکستم شعله زد دود دماغ من