چه خیال ست به خون تا به گلو ننشیند

ازکمان بهر شکستن رگ وپی می خیزد

پیشتاز است خروس نفس از وحشت عمر

گرد جولان همه را گرچه ز پی می خیزد

هرکه چون شیشه رگ گردن وی می خیزد

دل اگر آیینه انجمن امکان نیست

اینقدر نقش تحیر ز چه شی می خیزد