اینقدر نقش تحیر ز چه شی می خیزد

چه خیال ست به خون تا به گلو ننشیند

هرکه چون شیشه رگ گردن وی می خیزد

دل اگر آیینه انجمن امکان نیست

عالمی سلسله پیرای جنون است اما

گردباد دگر از وادی حی می خیزد

سعی آه ازدل ما پیچ و خم وهم نبرد