سر و برگ اجابت نیست آه حسرت ما را

کف خون است اگر این رنگ ها بر یکدگر ریزد

جهان را اعتباری هست تا نیرنگ مشتاقی

چو چشم آید به هم ، ناچار مژگان از نظر ریزد

همان بهتر که این آتش به بنیاد اثر ریزد

محبت کشته را سهل است اشک از دیده افشاندن

که عاشق گرد اگر از دامن افشاند جگر ریزد