ز موج خیز غناکوه و دشت یک دپاست

کتان شسته همان ماهتاب می ر یزد

به عالمی که کند عشق صنعت آرایی

چمن ز آتش و گلخن ز آب می ریزد

خیال تشنه لب ما سراب می ریزد

به ذوق راحت از افتادگی مشو غافل

که لغزش مژه ها رنگ خواب می ریزد