دل که رنگ جهان خراب می ریزد

فلک زخون شفق آنچه شب به شیشه کند

صباح در قدح آفتاب می ریزد

به هرچه دیده گشودیم گرد وبرانی ست

خیال تیغ نگاه تو خون دلها ر بخت

به نشئه ای که ز مینا شراب می ریزد

بیا که بی توام امشب به جنبش مژه ها