بیا که بی توام امشب به جنبش مژه ها

دل که رنگ جهان خراب می ریزد

خیال تیغ نگاه تو خون دلها ر بخت

به نشئه ای که ز مینا شراب می ریزد

نگه ز دیده چوگرد ازکتاب می ریزد

دمی که از دم تیغت سخن رود به زبان

به حلق تشنه ما حسرت آب می ریزد