نگه ز دیده چوگرد ازکتاب می ریزد

خیال تیغ نگاه تو خون دلها ر بخت

به نشئه ای که ز مینا شراب می ریزد

بیا که بی توام امشب به جنبش مژه ها

دمی که از دم تیغت سخن رود به زبان

به حلق تشنه ما حسرت آب می ریزد

به گریه منکر تردامنان عشق مباش