به گریه منکر تردامنان عشق مباش

نگه ز دیده چوگرد ازکتاب می ریزد

دمی که از دم تیغت سخن رود به زبان

به حلق تشنه ما حسرت آب می ریزد

که اشک بحر ز چشم حباب می ریزد

شکنج حلقه دامی که جیب هستی تست

اگر ز خویش برآیی رکاب می ریزد