اگر ز خویش برآیی رکاب می ریزد

به گریه منکر تردامنان عشق مباش

که اشک بحر ز چشم حباب می ریزد

شکنج حلقه دامی که جیب هستی تست

تو ای حباب چه یابی خبر ز حسن محیط

که چشم شوخ تو رنگ نقاب می ریزد

درین محیط زبس جای خرمی تنگ است