که الف می کشم و حلقه نون می ریزد

جام تا شیشه این بزم جنون جوش می اند

خون دل اینهمه بیرون و درون می ریزد

در دبستان ادب مشق کمالم این است

سر بی سجده عرق بست به پیشانی من

می ام از شیشه ناگشته نگون می ریزد

بیدل از قید دل آزاد نشین صحرا شو