بیدل از قید دل آزاد نشین صحرا شو

که الف می کشم و حلقه نون می ریزد

سر بی سجده عرق بست به پیشانی من

می ام از شیشه ناگشته نگون می ریزد

وسعت ازتنگی این خانه برون می ریزد