در صبر می زنم آنقدرکه بهار رنگ حنا رسد

به کمین جهد تو خفته است الم ندامت عاجزی

مدو آنقدر به ره هوس که به خواب آبله پا رسد

به قبول آن کف نازنین که کند شفاعت خون من

سر رشته طرب آگهان به بهار می کشد از خزان

تو خیال بیدل اگر کنی زتو بگذرد به خدا رسد