به کمین جهد تو خفته است الم ندامت عاجزی

به فتادگی شکند عصا که فتاده ای به عصا رسد

به دعایی از لب عاجزان نگشوده ای در امتحان

که زآبیاری یک نفس سحری به نشو و نما رسد

مدو آنقدر به ره هوس که به خواب آبله پا رسد

به قبول آن کف نازنین که کند شفاعت خون من

در صبر می زنم آنقدرکه بهار رنگ حنا رسد